727 / 3 . محمد بن يحيى ، از محمد بن حسين ، از يعقوب بن يزيد ، از على بن اسباط ، از بعضى از اصحاب خويش ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : به آن حضرت عرض كردم كه : امام كى امامت خود را مىداند و امر امامت به سوى او منتهى مىشود ؟ فرمود كه : « در دقيقهء آخر از زندگى امام اوّل » . 58 . باب در بيان اين‌كه ائمه عليهم السلام در علم و شجاعت و وجوب طاعت برابرند 728 / 1 . محمد بن يحيى ، از احمد بن ابى زاهر ، از خشّاب ، از على بن حسّان ، از عبدالرحمان بن كثير ، از امام جعفر صادق عليه السلام روايت كرده است كه گفت : آن حضرت اين آيه را خواند كه : « الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَيْءٍ » « 1 » و فرمود كه : « مراد از الَّذِينَ آمَنُوا پيغمبر و امير المؤمنين عليهما السلام است و مراد از ذريّهء آن حضرت ائمّه و اوصيايند عليهم السلام » ( و ضمير در أَلْحَقْنا بِهِمْ اگر چه حضرت در آن چيزى نفرموده ، و ليكن معلوم است كه راجع است به الَّذِينَ آمَنُوا كه مراد از آن ، رسول و امير المؤمنين عليهما السلام است و آنچه گمان كرده كه ظاهر ضمير تثنيه بود كه بهما باشد ، اشتباه كرده است ، و ضمير در أَلَتْناهُمْ را راجع به سوى ذريّه فرموده ) ، مىفرمايد كه : « و كم نكرديم از فرزندان ايشان آن حجّتى را كه محمد صلى الله عليه و آله با آن آمد در باب على عليه السلام و حجّت ايشان ( يعنى : رسول و ائمّه يا ائمّه ) يكى و فرمان‌بردارى ايشان يكى است » . ( و بنابراين ، ترجمهء آيه اين مىشود كه : آن كسانى كه ايمان آوردند و فرزندان ايشان ، ايشان را پيروى نمودند به ايمان ، در رسانيديم فرزندان ايشان را به ايشان و كم نكرديم از كردار و حجّت و طاعت فرزندان چيزى را ) . 729 / 2 . على بن محمد بن عبداللَّه ، از پدرش ، از محمد بن عيسى ، از داود نهدى ، از على بن جعفر ، از امام موسى كاظم عليه السلام روايت كرده است كه به من فرمود كه : « ما در علم و شجاعت برابريم ، و در بخشش‌ها كه به مردم عطا مىكنيم ، بر اندازهء آن چيزى است كه به آن مأمور شويم » ( و مراد ، اين است كه جواب‌هاى ما از سؤال مردم به وضعى است كه خدا ما را امر مىفرمايد و اختلاف آنها به اعتبار تفاوت مراتب قابليّت و استعداد اشخاص است . و مىتواند كه بخشش مال مراد باشد ) .

--> ( 1 ) . طور ، 21 .